Garrincha: Brazylijski anioł futbolu, Mané Garrincha i magia piłki

2

Manuel Francisco dos Santos, powszechnie znany jako Garrincha, to jedna z najbardziej legendarnych postaci w historii brazylijskiego futbolu, którego talent i nieprzewidywalna gra na zawsze zapisały się w annałach sportu. Urodzony 28 października 1933 roku w Pau Grande, w stanie Rio de Janeiro, jako Manuel Francisco dos Santos, zyskał światową sławę dzięki swojemu niezwykłemu stylowi driblingu i nieprawdopodobnym umiejętnościom. Jego kariera, choć obfitująca w spektakularne sukcesy, była również naznaczona osobistymi zmaganiami, w tym walką z alkoholizmem, który ostatecznie wpłynął na jego zdrowie i przedwczesną śmierć 20 stycznia 1983 roku w wieku 49 lat. Garrincha pozostawił po sobie dziedzictwo jako dwukrotny mistrz świata i jeden z najlepszych dryblerów w historii, którego życie było równie barwne i nieprzewidywalne, co jego gra na boisku.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 20 stycznia 1983 roku miał 49 lat.
• Żona/Mąż: Miał wiele związków, w tym małżeństwo z Nair Marques i burzliwy romans z Elzą Soares.
• Dzieci: Szacuje się, że był ojcem co najmniej 14 dzieci.
• Zawód: Piłkarz (prawoskrzydłowy).
• Główne osiągnięcie: Dwukrotny Mistrz Świata (1958, 1962).

Podstawowe informacje o Garrinchy

Pochodzenie i dane biograficzne

Manuel Francisco dos Santos, znany światu jako Garrincha, przyszedł na świat 28 października 1933 roku w Pau Grande, dystrykcie Magé, położonym w stanie Rio de Janeiro w Brazylii. Przydomek „Garrincha”, oznaczający w języku portugalskim „strzyżyka” – małego ptaka – nadała mu jego siostra Rosa, która obserwowała go jako małego i beztroskiego. Niestety, życie Garrinchy zakończyło się przedwcześnie. Zmarł 20 stycznia 1983 roku w Rio de Janeiro, w wieku zaledwie 49 lat, z powodu marskości wątroby i śpiączki alkoholowej.

Warunki fizyczne i pozycja na boisku

Garrincha urodził się z poważnymi wadami fizycznymi: jego prawa noga była o sześć centymetrów krótsza od lewej, a lewa noga była wykrzywiona na zewnątrz, podczas gdy prawa do wewnątrz. Mimo tych wyzwań, mierzący 1,69 metra wzrostu Garrincha doskonale odnalazł się na pozycji prawoskrzydłowego. Jego niski środek ciężkości w połączeniu z niezwykłą zwinnością sprawiały, że dominował nad obrońcami przeciwnika, stając się postrachem każdej defensywy.

Życie prywatne Garrinchy

Rodzina i relacje

Życie prywatne Manuela Francisco dos Santosa było równie burzliwe, co jego kariera sportowa. Jego relacja z ojcem, Amaro, była naznaczona alkoholizmem ojca, co miało destrukcyjny wpływ na młodego Manuela. Niestety, Garrincha odziedziczył ten problem, który towarzyszył mu przez większość życia.

Dzieci i potomstwo

Garrincha był ojcem co najmniej 14 dzieci z różnych związków. Szacuje się, że z różnymi partnerkami miał liczne potomstwo, co świadczy o jego burzliwym życiu osobistym.

Związki i małżeństwa

Jednym z bardziej znanych związków Garrinchy był jego burzliwy romans ze słynną piosenkarką samby, Elzą Soares, z którą wziął nieoficjalny ślub w marcu 1966 roku. Ich relacja była pełna dramatów i napięć. W 1973 roku, powodem zakończenia kariery przez Garrinchę był fakt, że został dziadkiem, co uważał za „dziwne” w kontekście bycia zawodowym sportowcem.

Kariera sportowa Garrincha

Początki i lata w Botafogo

Droga Manuela Francisco dos Santosa do profesjonalnej piłki nożnej rozpoczęła się w 1953 roku, kiedy trafił do klubu Botafogo. Już podczas pierwszego treningu ośmieszył reprezentanta kraju Níltona Santosa, zakładając mu „siatkę”. Jego debiut dla Botafogo miał miejsce 19 lipca 1953 roku, a w meczu przeciwko Bonsucesso zdobył hat-tricka. Spędził w tym klubie 12 lat, rozgrywając 581 meczów i strzelając 232 gole, stając się jego ikoną.

Kariera międzynarodowa i Mistrzostwa Świata

Reprezentacyjna kariera Garrinchy jest nierozerwalnie związana z największymi sukcesami Brazylii na arenie międzynarodowej. W latach 1955–1966 rozegrał 50 meczów w barwach Brazylii, zdobywając 12 bramek. Reprezentacja Brazylii nigdy nie przegrała meczu, w którym na boisku znajdowali się jednocześnie Garrincha i Pelé.

Mundial 1958

Początek spotkania z ZSRR podczas Mistrzostw Świata w 1958 roku, w którym Garrincha i młodziutki Pelé siali spustoszenie w obronie rywali, jest powszechnie nazywany „najlepszymi trzema minutami w historii futbolu”.

Mundial 1962 – szczyt potęgi

Mistrzostwa Świata w 1962 roku w Chile były dla Garrinchy momentem przełomowym. Po kontuzji Pelégo, Garrincha przejął rolę lidera drużyny i poprowadził Brazylię do obrony tytułu mistrza świata. Jego gra w tym turnieju była absolutnie fenomenalna. Został królem strzelców z 4 golami, a także najlepszym piłkarzem turnieju. Garrincha jest jedynym graczem w historii, który w ramach jednego turnieju mistrzostw świata (1962) otrzymał nagrodę dla najlepszego strzelca, najlepszego zawodnika i podniósł trofeum.

Mundial 1966 – pożegnanie z kadrą

Pomimo kontuzji kolana, Garrincha pojechał na turniej do Anglii w 1966 roku. Jego ostatnim meczem w barwach narodowych była porażka 1:3 z Węgrami, która była jedyną przegraną, jakiej doznał w reprezentacji Brazylii. 19 grudnia 1973 roku na Maracanie odbył się jego oficjalny mecz pożegnalny, który zgromadził 131 000 widzów.

Schyłek kariery i kolejne kluby

Po kilkunastu latach dominacji w Botafogo, w 1966 roku, gdy forma Garrinchy zaczęła spadać, został sprzedany do klubu Corinthians. W kolejnych latach zaliczył krótkie epizody w innych klubach, takich jak Flamengo oraz włoski Sacrofano, sygnalizując schyłek jego wielkiej kariery.

Niedoszłe transfery do Europy

Talent Garrinchy był obiektem pożądania największych klubów świata. Już w 1954 roku Juventus próbował go pozyskać, a w 1959 roku zainteresowanie wykazywał Real Madryt. Niestety, z różnych względów, nigdy nie trafił do czołowych europejskich lig, pozostając ikoną brazylijskiego futbolu.

Najważniejsze osiągnięcia i nagrody Garrincha

Sukcesy z reprezentacją Brazylii

Garrincha jest dwukrotnym mistrzem świata, zdobywając tytuły w latach 1958 i 1962 z reprezentacją Brazylii. Do tego dorobku należy dodać dwa tytuły wicemistrza Ameryki Południowej, zdobyte w latach 1957 i 1959.

Nagrody i wyróżnienia Garrinchy

Indywidualne wyróżnienia historyczne

Pośmiertnie Garrincha został doceniony wieloma wyróżnieniami. W 1994 roku został wybrany do Drużyny Wszech Czasów FIFA World Cup. W 1999 roku zajął wysokie 7. miejsce w głosowaniu na Piłkarza Stulecia FIFA, co potwierdza jego niekwestionowaną pozycję wśród najlepszych piłkarzy w historii.

Unikalne rekordy turniejowe

Warto wiedzieć: Garrincha jest jedynym graczem w historii, który w ramach jednego turnieju mistrzostw świata (1962) otrzymał jednocześnie trzy najważniejsze indywidualne nagrody: dla najlepszego strzelca, najlepszego zawodnika turnieju, a także jako kapitan podniósł puchar mistrzowski. To świadczy o jego dominacji i wszechstronności podczas tego turnieju w Chile.

Kontrowersje i styl życia Garrincha

Problemy z dyscypliną i alkoholem

Styl życia Garrinchy był często naznaczony problemami z dyscypliną, w dużej mierze związanymi z jego alkoholizmem, który odziedziczył po ojcu. Po sukcesie na Mistrzostwach Świata w 1958 roku, przybrał na wadze z powodu nadużywania alkoholu, co skutkowało czasowym usunięciem z kadry narodowej. Te problemy z nałogiem miały destrukcyjny wpływ na jego zdrowie i karierę.

Niecodzienne zdarzenia na boisku

Garrincha słynął nie tylko z geniuszu piłkarskiego, ale także z niekonwencjonalnych zachowań na boisku. Przed Mundialem 1958, w meczu z Fiorentiną, pokazał swój niezwykły drybling, przedryblowując czterech obrońców i bramkarza, po czym zatrzymał się na linii bramkowej, czekając na powrót obrońcy, by jeszcze raz go minąć. Podczas ćwierćfinału Mistrzostw Świata w 1962 roku, na boisko wbiegł pies; Garrincha, zamiast zignorować incydent, wygrał psa w loterii zorganizowanej wśród piłkarzy i zabrał do domu, co pokazuje jego nieco ekscentryczne podejście do życia.

Dziedzictwo Garrincha

Upamiętnienie i hołd

Dziedzictwo Manuela Francisco dos Santosa jest żywe do dziś. Stadion Narodowy w Brasilii nosi nazwę Estádio Nacional Mané Garrincha, upamiętniając jego zasługi dla brazylijskiego sportu. Również na słynnej Maracanie szatnia gospodarzy nosi jego imię. Na murach cmentarza, gdzie spoczywa, fani wypisali wzruszające słowa: „Dziękujemy, Garrincha, że żyłeś”.

Kultura popularna i inspiracje

Jego życie i kariera stały się inspiracją dla wielu dzieł kultury popularnej. Powstały filmy dokumentalne, takie jak „Garrincha, Alegria do Povo” (1962), oraz fabularne, jak „Garrincha – Estrela Solitária” (2003). Co więcej, to właśnie popisom Garrinchy przypisuje się wprowadzenie na stadiony piłkarskie okrzyku „Olé”, zapożyczonego z tradycji walk byków.

Epitafium i słowa fanów

Na jego grobie widnieje napis: „Tutaj spoczywa w pokoju ten, który był Radością Ludu – Mané Garrincha”. Ta sentencja doskonale podsumowuje jego rolę w sercach brazylijskich kibiców, dla których był nie tylko wybitnym sportowcem, ale przede wszystkim symbolem radości i wolności płynącej z gry w piłkę.

Manuel Francisco dos Santos, znany jako Garrincha, pozostaje niezapomnianą postacią w historii futbolu, symbolem geniuszu, radości życia i jednocześnie tragicznego zmagania z własnymi słabościami. Jego niezwykły talent, dwukrotne mistrzostwo świata i niezapomniane dryblingi na zawsze ugruntowały jego pozycję jako jednego z największych piłkarzy wszech czasów, którego życie, choć krótkie, dostarczyło milionom fanów niezliczonych chwil euforii i inspiracji.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Garrincha