Strona główna Ludzie Le Corbusier: Architekt modernizmu, Paryż i dziedzictwo UNESCO

Le Corbusier: Architekt modernizmu, Paryż i dziedzictwo UNESCO

by Oska

Le Corbusier, urodzony jako Charles-Édouard Jeanneret-Gris 6 października 1887 roku w szwajcarskim La Chaux-de-Fonds, był jedną z najbardziej wpływowych postaci w architekturze XX wieku. Ten wszechstronny artysta, architekt, urbanista i pisarz, znany na całym świecie pod pseudonimem Le Corbusier, zmarł 27 sierpnia 1965 roku w wieku 77 lat. Jego innowacyjne idee i projekty, które zrewolucjonizowały sposób myślenia o budownictwie i przestrzeni miejskiej, znalazły odzwierciedlenie w takich ikonicznych dziełach jak Villa Savoye czy Unité d’Habitation w Marsylii. Wkład Le Corbusiera w architekturę został doceniony wpisem siedemnastu jego projektów na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Spis treści

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: Na sierpień 1965 roku miał 77 lat.
  • Żona/Mąż: Yvonne Galli.
  • Dzieci: Brak informacji w dostarczonych danych.
  • Zawód: Architekt, urbanista, malarz, pisarz.
  • Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizowanie architektury XX wieku poprzez innowacyjne idee i projekty, wpisanie 17 dzieł na listę UNESCO.

Kim był Le Corbusier?

Prawdziwe nazwisko, pochodzenie i narodowość

Architekt urodził się jako Charles-Édouard Jeanneret-Gris 6 października 1887 roku w malowniczym szwajcarskim mieście La Chaux-de-Fonds, położonym w kantonie Neuchâtel. Jego korzenie sięgały rodziny o szwajcarsko-francuskich tradycjach. Mimo że urodził się w Szwajcarii, w 1930 roku przeszedł proces naturalizacji, uzyskując obywatelstwo francuskie, co podkreślało jego silne związki z kulturą i życiem w tym kraju.

Pseudonim artystyczny

Świat poznał go pod artystycznym pseudonimem „Le Corbusier”. Nazwisko to nie było przypadkowe – zostało zainspirowane nazwiskiem jego belgijskich przodków, „Lecorbésier”, co stanowiło subtelne nawiązanie do jego korzeni i dziedzictwa.

Data i miejsce śmierci

Le Corbusier zmarł 27 sierpnia 1965 roku w Roquebrune-Cap-Martin we Francji. Wydarzenie to miało miejsce ponad sześćdziesiąt lat temu, pozostawiając po sobie bogatą spuściznę.

Wszechstronność zawodowa

Jego pięćdziesięcioletnia kariera zawodowa wykraczała daleko poza tradycyjne ramy projektowania budynków. Le Corbusier był wszechstronnym twórcą: znakomitym projektantem architektonicznym, utalentowanym malarzem, wizjonerskim urbanistą, a także płodnym pisarzem, którego publikacje miały ogromny wpływ na kształtowanie myśli architektonicznej. Jego pięćdziesięcioletnia kariera zawodowa wykraczała daleko poza tradycyjne ramy projektowania budynków, obejmując architekturę, urbanistykę, malarstwo i pisarstwo.

Życie prywatne i rodzinne Le Corbusiera

Rodzina pochodzenia i środowisko domowe

Pochodzący z rodziny rzemieślników, Le Corbusier dorastał w domu, gdzie sztuka i precyzja odgrywały ważną rolę. Jego ojciec trudnił się emaliowaniem kopert zegarków i pudełek, co wymagało dużej dokładności i artystycznego zmysłu. Matka natomiast była nauczycielką gry na pianinie, co z pewnością wpłynęło na artystyczną atmosferę panującą w ich domu w La Chaux-de-Fonds.

Relacje z rodzeństwem

Le Corbusier miał starszego brata, Alberta, który był miłośnikiem gry na skrzypcach. Ta artystyczna więź rodzinna z pewnością uzupełniała artystyczną wrażliwość młodego Jeannereta, kształtując jego postrzeganie świata.

Małżeństwo

Jedyną żoną architekta była Yvonne Galli. Choć w dostępnych faktach nie pojawiają się szczegóły dotyczące ich wspólnego życia, jej obecność w jego biografii podkreśla osobisty wymiar jego historii.

Wpływ wolnomularstwa na światopogląd

Kultura rodzinnego miasta Le Corbusiera, La Chaux-de-Fonds, była silnie naznaczona działalnością loży masońskiej „L’Amitié”. Promowała ona idee moralne, symbolizowane przez kąt prosty (jako symbol prawości) i cyrkiel (symbol dokładności), które miały później znaleźć odzwierciedlenie w jego podejściu do projektowania i życia.

Edukacja i początki kariery

Wczesna edukacja artystyczna i związki z rzemiosłem

Już w wieku 15 lat młody Charles-Édouard Jeanneret-Gris rozpoczął swoją edukację artystyczną, wstępując do miejskiej szkoły artystycznej w La Chaux-de-Fonds. Tam zgłębiał sztukę stosowaną, ściśle związaną z tradycją zegarmistrzowską regionu, co stanowiło solidne podstawy dla jego przyszłej działalności.

Przełomowa decyzja o wyborze zawodu

Początkowo Le Corbusier wyrażał pewien „horror” na myśl o architekturze. Jednakże, w wieku 16 lat, pod wpływem namów swojego nauczyciela, L’Eplatteniera, podjął przełomową decyzję o poświęceniu się tej dziedzinie, która miała zrewolucjonizować świat. W wieku 16 lat, pod wpływem nauczyciela, podjął przełomową decyzję o poświęceniu się architekturze.

Brak formalnego wykształcenia architektonicznego

Podobnie jak inni wybitni architekci modernistyczni, tacy jak Frank Lloyd Wright czy Mies van der Rohe, Le Corbusier był samoukiem i nigdy nie ukończył formalnych studiów architektonicznych. Jego wiedza i umiejętności kształtowały się poprzez praktykę, podróże i samodzielne studia.

Praktyki u mistrzów architektury

Okres od 1908 do 1910 roku okazał się kluczowy dla jego rozwoju. Pracował w Paryżu jako kreślarz u Auguste’a Perreta, pioniera w dziedzinie wykorzystania żelbetu. Następnie, w 1910 roku, spędził cztery miesiące w renomowanym biurze Petera Behrensa w Niemczech, zdobywając cenne doświadczenie. Przez lata praktykował u wybitnych architektów, takich jak Auguste Perret w Paryżu i Peter Behrens w Niemczech.

Współpraca z innymi wybitnymi architektami

Praca w biurze Petera Behrensa otworzyła mu drzwi do współpracy z przyszłymi gigantami architektury. W tym samym miejscu kształcili się wówczas Walter Gropius oraz Mies van der Rohe, z którymi Le Corbusier miał okazję wymieniać się myślami i rozwijać swoje koncepcje.

Podróż na Wschód i jej wpływ

Pięciomiesięczna podróż na Bałkany, do Turcji i Grecji w 1911 roku, stanowiła ważny etap jego edukacji. Podczas tej wyprawy zapełnił blisko 80 szkicowników, dokumentując architekturę i krajobrazy, a jego rysunki, w tym szkice Partenonu, stanowiły cenne źródło inspiracji dla jego późniejszych projektów. Podróż na Bałkany, do Turcji i Grecji w 1911 roku, zaowocowała stworzeniem blisko 80 szkicowników stanowiących cenne źródło inspiracji.

Kariera zawodowa i kluczowe koncepcje architektoniczne

System Dom-Ino i koncepcja wolnego planu

W latach 1914–1915, wspólnie z inżynierem Maxem Dubois, opracował teoretyczny model domu, znany jako System Dom-Ino. Jego podstawą były betonowe płyty wsparte na cienkich słupach żelbetowych. Kluczową innowacją tego systemu był tzw. „wolny plan”, który pozwalał na całkowitą swobodę w projektowaniu ścian wewnętrznych i elewacji, oddzielając konstrukcję od funkcji użytkowej.

„Pięć punktów nowoczesnej architektury”

Le Corbusier sformułował pięć kluczowych zasad, które stały się manifestem nowoczesnej architektury i miały ogromny wpływ na jej rozwój. Te postulaty, opublikowane w dziele „Vers une architecture”, to:

  • Konstrukcja na słupach (pilotis)
  • Płaskie dachy z ogrodami
  • Wstęgowe okna
  • Wolny plan
  • Fasada wolnostojąca

Le Corbusier sformułował „Pięć punktów nowoczesnej architektury”, które stały się fundamentalnymi zasadami modernistycznego budownictwa. Te pięć punktów stało się fundamentem dla wielu jego późniejszych projektów, redefiniując podejście do przestrzeni i formy architektonicznej.

Najważniejsze projekty architektoniczne

Villa Savoye w Poissy

Uważana za arcydzieło Le Corbusiera i jeden z jego najważniejszych dzieł, Villa Savoye w Poissy stanowiła doskonały przykład praktycznego zastosowania „pięciu punktów nowoczesnej architektury”. Ten ikoniczny budynek z lat 1928-1931 jest symbolem jego modernistycznego podejścia.

Villa Savoye w Poissy jest uważana za jedno z jego najważniejszych dzieł i doskonały przykład zastosowania modernistycznych zasad.

Unité d’Habitation w Marsylii

Zrealizowana w latach 1939–1952, Unité d’Habitation w Marsylii była gigantycznym blokiem mieszkalnym, zaprojektowanym jako odpowiedź na powojenne braki mieszkaniowe. Ten innowacyjny projekt oferował mieszkańcom nie tylko lokale mieszkalne, ale także wspólną infrastrukturę, stając się wzorcem dla nowego nurtu w architekturze, często kojarzonego z brutalizmem.

Projektowanie miast: Chandigarh

Le Corbusier odegrał kluczową rolę w kształtowaniu indyjskiego miasta Chandigarh. Przygotował dla niego plan generalny oraz zaprojektował tam najważniejsze budynki rządowe, wykazując swoje wizjonerskie podejście do urbanistyki na skalę globalną.

Architektura sakralna: Notre-Dame du Haut w Ronchamp

W latach 1950–1963 Le Corbusier stworzył kaplicę Notre-Dame du Haut w Ronchamp. Ten projekt stanowił odejście od jego dotychczasowego, surowego racjonalizmu, prezentując bardziej rzeźbiarskie i organiczne formy, co dowodziło jego artystycznej ewolucji.

Warto wiedzieć: Pod koniec życia Le Corbusier udowodnił, że potrafi tworzyć formy organiczne, a nie tylko geometryczne pudełka, co widać w jego kaplicy w Ronchamp.

Dziedzictwo, nagrody i uznanie

Złoty Medal AIA

W uznaniu jego wybitnego wkładu w dziedzinę architektury, Le Corbusier został uhonorowany prestiżowym Złotym Medalem przyznawanym przez American Institute of Architects w 1961 roku.

Odznaczenia państwowe

W 1964 roku otrzymał wysokie odznaczenie państwowe – tytuł Wielkiego Oficera Legii Honorowej (Grand Officier de la Légion d’honneur), co podkreślało jego znaczenie we Francji.

Wpis na listę światowego dziedzictwa UNESCO

W 2016 roku, niemal pół wieku po jego śmierci, siedemnaście projektów Le Corbusiera, zlokalizowanych w siedmiu różnych krajach, zostało wpisanych na prestiżową listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wpis siedemnastu projektów Le Corbusiera na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2016 roku jest dowodem ponadczasowej wartości jego twórczości. Jest to dowód ponadczasowej wartości i wpływu jego twórczości.

Działalność Fundacji Le Corbusier

Po śmierci architekta powołano specjalną Fundację Le Corbusier, której zadaniem jest zarządzanie jego spuścizną, ochrona praw autorskich i promowanie jego dzieł na całym świecie. Fundacja ta odgrywa kluczową rolę w zachowaniu dziedzictwa Le Corbusiera dla przyszłych pokoleń.

Wpływ na architekturę powojenną i modernizm

Koncepcje Le Corbusiera, zwłaszcza dotyczące bloków mieszkalnych, zdominowały myślenie o odbudowie miast po II wojnie światowej. Jego idee stały się fundamentem dla rozwoju modernizmu i architektury nowoczesnej, kształtując krajobraz architektoniczny wielu krajów. Jego idee stały się fundamentem dla rozwoju modernizmu i architektury nowoczesnej, kształtując krajobraz architektoniczny wielu krajów.

Warto wiedzieć: Do dziś nazwisko Le Corbusier jest synonimem rewolucji modernistycznej w architekturze.

Kontrowersje i krytyka

Zarzuty o radykalne poglądy polityczne

Pomimo swojego ogromnego wpływu na architekturę, Le Corbusier pozostaje postacią budzącą kontrowersje. Przypisywane mu są powiązania z radykalnymi poglądami, w tym z faszyzmem, antysemityzmem i eugeniką, co rzuca cień na jego dziedzictwo.

Kontakty z dyktatorami

Krytycy często wskazują na jego kontakty z dyktatorem Benito Mussolinim, co dodatkowo podsyca dyskusje na temat jego postawy politycznej i etycznej.

Krytyka wizji urbanistycznych

Jego wizje miast, choć śmiałe, były często krytykowane za obojętność wobec istniejących miejsc kulturowych i brak zrozumienia dla subtelnych procesów społecznych. Jego plany, jak Plan Voisin dla Paryża, choć studiowane, budziły wątpliwości co do ich wpływu na tkankę miejską i życie mieszkańców.

Stosunek do tradycji architektonicznej

Architekt bywał atakowany za swój radykalny modernizm, który zakładał zerwanie z historycznymi formami na rzecz surowego funkcjonalizmu. Dla wielu jego podejście było zbyt radykalne i pozbawione szacunku dla dziedzictwa architektonicznego.

Zarzut sterylności

Krytycy często zarzucali jego projektom sterylność i pewną „nieludzkość”. Chociaż dążył do funkcjonalności i porządku, niektórzy uważali, że jego architektura była zbyt chłodna i pozbawiona emocji, nie uwzględniając w pełni ludzkich potrzeb i doświadczeń.

Ciekawostki i znaczące inspiracje

Inspiracja klasztorem i koncepcja „ziemskiego raju”

Podczas wizyty w Certosa di Galluzzo we Florencji w 1907 roku, Le Corbusier był zafascynowany skromnymi celami mnichów. Uznał je za idealne rozwiązanie dla budownictwa robotniczego i nazwał je „ziemskim rajem”, co świadczy o jego nietypowym postrzeganiu potrzeb mieszkaniowych. Inspiracja skromnymi celami mnichów w klasztorze we Florencji doprowadziła go do koncepcji „ziemskiego raju” dla budownictwa robotniczego.

Pierwszy dom dla rodziców i jego konsekwencje

W 1912 roku zbudował dla swoich rodziców tzw. „Maison Blanche” w La Chaux-de-Fonds. Projekt okazał się jednak tak kosztowny, że rodzice po dziesięciu latach musieli opuścić to okazałe lokum i przenieść się do skromniejszego domu.

Projektowanie mebli i ikony designu

Le Corbusier był również utalentowanym projektantem mebli, tworząc ikony designu takie jak leżanka LC4 czy krzesło LC1. Jego meble, wykonane ze skóry i metalowych ram, do dziś są symbolem luksusowego modernizmu i cenione na całym świecie. Oprócz architektury, Le Corbusier projektował również meble, tworząc ikony designu takie jak leżanka LC4.

Kluczowe publikacje

Jego teorie, zawarte w przełomowych książkach, takich jak „Vers une architecture” (W stronę architektury), zrewolucjonizowały myślenie o budowaniu. Publikacje te stały się manifestem dla pokolenia architektów poszukujących nowych form wyrazu.

Zasada kąta prostego jako życiowy przewodnik

Le Corbusier przyznawał, że zasady moralne symbolizowane przez kąt prosty stały się jego życiowym przewodnikiem i swoistym „katechizmem”, co podkreśla jego dążenie do porządku i precyzji.

Szkicowniki jako podstawa edukacji i twórczości

Podczas swoich licznych podróży zapełniał dziesiątki szkicowników, które stanowiły dla niego główne źródło edukacji i inspiracji. Te zbiory rysunków były skarbnicą pomysłów, które później przekładał na swoje projekty architektoniczne.

Tabela Kluczowych Projektów Le Corbusiera

Nazwa Projektu Lata Realizacji Lokalizacja Znaczenie
System Dom-Ino 1914–1915 Teoretyczny model Podstawa dla wolnego planu, betonowe płyty na słupach
Villa Savoye 1928–1931 Poissy, Francja Manifest „pięciu punktów nowoczesnej architektury”
Unité d’Habitation 1939–1952 Marsylia, Francja Gigantyczny blok mieszkalny, wzorzec dla brutalizmu
Chandigarh Planowanie od lat 50. XX w. Indie Plan generalny miasta i kluczowe budynki rządowe
Notre-Dame du Haut 1950–1963 Ronchamp, Francja Kaplica o rzeźbiarskich, organicznych formach

Nagrody i Uznanie

  • Złoty Medal AIA (1961)
  • Wielki Oficer Legii Honorowej (1964)
  • Wpis na listę światowego dziedzictwa UNESCO (2016) – 17 projektów w 7 krajach

Le Corbusier pozostawił po sobie dziedzictwo architektoniczne, które nadal kształtuje współczesną przestrzeń, a jego kluczowe koncepcje, takie jak pięć punktów nowoczesnej architektury, wciąż stanowią ważny punkt odniesienia dla projektantów na całym świecie. Jego wpływ na rozwój urbanistyki i architektury modernistycznej jest niepodważalny, choć nie wolny od krytyki dotyczącej jego wizji społecznych i politycznych.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Jakie są 5 zasad Le Corbusiera?

Pięć zasad Le Corbusiera, znanych jako „Pięć punktów architektury”, to: podniesienie budynku na słupach (piloti), wolny plan, wolna fasada, okno poziome (fenêtre en longueur) i dach jako ogród. Stanowią one podstawę jego modernistycznego podejścia do projektowania.

Jaka jest koncepcja Le Corbusiera?

Koncepcja Le Corbusiera opierała się na idei funkcjonalności, racjonalności i harmonii z naturą, często określanej jako „maszyna do mieszkania”. Dążył do stworzenia przestrzeni, które byłyby zdrowe, efektywne i estetycznie czyste, odpowiadając na potrzeby współczesnego społeczeństwa.

Co znaczy le corbusier?

Le Corbusier to pseudonim artystyczny Charlesa-Édouarda Jeannereta-Grisa, który był szwajcarsko-francuskim architektem, projektantem, urbanistą i pisarzem. Jest uważany za jednego z najważniejszych pionierów architektury modernistycznej XX wieku.

Kto jest twórcą brutalizmu?

Brutalizm jako styl architektoniczny nie ma jednego konkretnego twórcy, ale Le Corbusier jest często wskazywany jako jego prekursora, zwłaszcza dzięki jego późniejszym pracom, takim jak budynek Unité d’habitation w Marsylii. Wykorzystanie surowego betonu (béton brut) stało się jego charakterystycznym elementem.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Le_Corbusier